But I've learned, it's time for me to U-turn!

'Çok mu sorunluyum acaba?' diye sorup duruyorum kendime. Her insanın kendine göre sorunları vardır. Ama sanki ben çok abartıyormuşum gibi, sadece benim sorunlarım varmış gibi davrandığımı hissediyorum bu ara. Çok bunalıyorum, hemen sinirleniyorum; neye, nasıl, neden ve niçin anlamsız. Önüme gelen her şeye sinirleniyorum. Bazen o kadar abartılı oluyorki bu sinirlenmelerim 'bu bilgisayara neden bilgisayar demişler ki!!' ye bile varabiliyor. Her önüme geleni tersliyorum ayrıca. Çok masumca gelip bir şey sorduklarında üstlerine öyle bir gidiyorum ki 'ben ne yaptım?' dercesine geri adım atıyorlar. Bazıları da benim üstüme geliyor ama, 'derdin ne senin?' gibisinden. Ben geri adım atmıyorum. Sinirlerim daha da şiddetleniyor ve istemeden bu ikili ilişkilere zarar veriyorum. Yani ben öfkemi kontrol edemiyorum, o beni kontrol ediyor. Bu yüzden moralim sıkça bozuluyor. Ben buna da sinirleniyorum... Bir çorap söküğü gibi devam ediyor bu böyle.

Ne vahim bir durum.

Ama artık her şeyi değiştirmek için ipleri elime aldım, yani sanırım aldım. Bunu zamanla göreceğim. Değiştirmek için fırsatım var ve belki bu benim son fırsatım. Son fırsat diye düşündüğü zaman insanlar hep ikinci bir hayat ararmış. Ya da böyle bir şeydi, tam hatırlamıyorum. Ama benimki bir değil, iki değil galiba üç :) Allah'ın hakkı da üç ise; bu benim gerçekten son fırsatım. Bu fırsat bir kez elime geçmişti ama o zaman durumlar çok farklıydı. Şimdi apayrı. Böyle olabileceğini bilemediğim için o fırsatı kaçırmış oldum. Sonra son bir hakkım olduğunu gördüm ve sevindim. Bunu gerçekten iyi değerlendirebilirsem ve o aradığım yeni hayatı bulabilirsem - daha doğrusu kurabilirsem - daha da sevineceğim.

İstersem her şey olur. Zirveye ancak o şeye inandığın zaman ulaşırsın ve daha fazla inandığında. Ben inanıyorum. Bana inananlar da var. E o zaman? Geriye kalan tek şey, bütün o kafadaki sorunları atmak. Bu kolay olmayacak biliyorum. Hatta her gün bu sorunlar yeniden çıkacak karşıma. Önemli olan bunları aşabilmek. Hayata farklı açılardan bakabilmek. ( Daha önce örnek vermiştim ama daha kendimde uygulamaya başlamamışım. Bu sefer başlayabilirim. ) Çünkü kırıp dökmeyle işler çözülmez. İçinin ateşi soğur, nefretin biraz azalır ama tam olarak bitmez. Ben kırıp döküyorum. Nefretim azalmıyor. Sinirim geçmiyor. Olaylara artık başka yönden baksam bile kırıp dökeceğim, nefretim geçmeyecek. Ama giden hayat benden gidiyor. Ne yapıyorsam kendime yapıyorum. Madem bir fırsat yakaladım ve yeni hayatımı oluşturmak istiyorum; o zaman ömrümü uzun tutmam gerekir. Boş yere harcamamalıyım.Elimde olmayan nedenlerden ötürü hayatım sonlanmazsa tabi.

Çünkü yapacak daha çok işim var. Çok!