8.2.11

Satır Arası

Bir gün seninle tanıştım. Çok memnun oldum. Her geçen gün daha fazla seviyordum seni. Yerin hep özeldir bende. Ama gitgide alışıyorum senin varlığına. Kırk yıl yaşamışımda sen de hep yanıbaşımdaymışsın gibi. Bu durumdan çok hoşnutum ama. Hep dostum olarak, ne kadar uzağımda olsan da yakınımdaymışsın gibi kalsan. 
Bana hep şarkı yollarsın sen. En güzeli, en kötüsü, bilmediklerim, bildiklerim. Hiç farketmez.Sadece yollarsın. Bense hep yolladıklarını alırım ya da almam, ama hep dinlerim. Sonra sözlerini okurum bi. Hep bi anlam ararım. Artık yapmıyorum ama. Alıştım çünkü sana. Çözdüm seni. Gayet iyi tanıyorum artık.
Bekledim çoğu zaman. Belki sen de sözlere şöyle bi bakarsın da bi anlam verirsin diye. Hiç bir zaman yapmadın. E bundan sonra da yapmazsın zaten, biliyorum. Bi önemi yok seninle benim aramda. Artık yok en azından. Dediğim gibi alıştım sana.
Fenerbahçe'ye gıcık olursun mesela. Bir Beşiktaşlı olarak. Ne alıp veremedeğin var, bak bunu çözemedim hala. Sen de tek anlamadığım, bu kısım değil sadece. Çözdüm evet, gayet iyi de tanıyorum ama bazı şeyleri neden yaptığını pek kestiremiyorum. Zamanımız yeterse anlarım belki. Ama bilmeni isterim ki artık fener mener umurumda değil. 1 kişi için onu umursayabilirim belki ama bazen. Çok az. Beşiktaş bu ara daha gözüme çarpıyor. Gitgide seviyorum. Lig de Bursaspor şampiyon olsun ama :)
Pisboğaz derim sana. Sanki ben farklıymışım gibi. Bi alıp veremedeğim yok seninle. Sevdiğim için takılıyorum işte. Senin bana takılmaların gibi. 'Yoo, ben takılmıyorum. Gayet ciddiyim' dersen bilemem artık. Ama yok, demezsin sen, deme! :)
Bugün hiç önemli bir gün değil. 9 şubat sadece. Bunları yazmamdaki neden hayat. Bir gün eşşek şakası yapmıştın ya hani bana. Belki de ondandır. Korktuğumdandır. Ne zaman ne olacağı hiç belli olmadığı için, içimden bir şey bunları yazmam gerektiğini söyledi bana. Ve senin de okuman gerektiğini. Ve bende yazdım. İyi ki hayatımdasın. 



Hiç yorum yok: